Over mij

Geboren op 5 november 1942 te Amsterdam. Na mijn opleiding belandde ik bij de Twentsche Bank N.V. die later fuseerde met de Nederlandsche Handel Maatschappij. Mijn interesse was sport in het algemeen, maar voetballen was wel mijn passie. Al vroeg realiseerde ik mij, dat het financiële stelsel een grote rol in mijn leven zou spelen. Ik deed wat cursussen en kwam op commerciële afdelingen van financiële instellingen terecht. Liep stage bij diverse buitenlandse instellingen en had spijt dat sport in mijn jeugd de voorkeur had gekregen. Een collega bestudeerde de financiële markten op een geheel andere wijze dan de gevestigde orde. Economen en chartisten werkten met modellen en historische gegevens die niet altijd klopten.

Andere financiële specialisten benaderden de markten ook weer op een andere wijze. De meningen waren dikwijls zo tegenstrijdig, dat ik een eigen theorie en strategie ontwikkelde. Ook daar werd ik soms door buitengewone handelingen verrast, maar de lange termijn visie bleef altijd in tact. Begin deze eeuw werden we door twee Nederlandse topeconomen gewaarschuwd, dat de economische modellen niet meer werkten en de ander schreef dat we op een doodlopende weg terecht waren gekomen. Beiden hadden in mijn optiek gelijk en heb dit herhaaldelijk aan verantwoordelijke instellingen en politiek verantwoordelijken, in een onderbouwd schrijven laten weten. Ik ben nog steeds verbaasd, dat de wereldleiders nog steeds niet begrijpen, dat de markt door onze technische revolutie verzadigd is. Men blijft maar hameren op hervormingen en groei, terwijl de westerse wereld uitsluitend op schulden is gegroeid. Het krampachtig vasthouden aan gemaakte afspraken versterkt de economische teruggang, dat uiteindelijk ook de financiële markten gaat raken. Duitsland maakt zich daar grote zorgen over en begrijpelijk. Wij, Europa, willen toch niet het tweede Zimbabwe worden! Persoonlijk denk ik, dat Amerika zich beter heeft beschermd, dan Europa. Waarom is een US $ nog zo veel waard? Daar moet toch een verdomd goede reden voor zijn, of kunnen we toch niet rekenen! De maatschappij verhard toch niet voor niets, met zijn vele terechtstellingen en zelfmoorden. De incassobureaus maken zich ook grote zorgen over de uitstaande schulden en de oninbaarheid van deze bedragen.

Ja, de verantwoordelijken van deze crisis zouden feitelijk verantwoording moeten afleggen, maar voor welk tribunaal of welke regering?